Achttien jaar later…

Geschreven door wijncolumnist Gert-Jan Boone. 

Rottend fruit
In het jaar 2000 was ik 18 jaar oud. Ik haalde mijn rijbewijs, kocht mijn eerste Nokia en dankzij een vlassig snorretje en oenig kapsel bleef vrouwelijk schoon mijlenver uit mijn buurt. Ook deed ik eindexamen. Nederlands, Engels, Duits, wiskunde, natuurkunde, scheikunde en economie werden met een voldoende afgerond. Biologie zat gek genoeg niet in mijn vakkenpakket. Planten, fotosynthese, fenologie en rottend fruit konden me destijds nog niet zo boeien.

Oogstfeest in Saint-Émilion
Terwijl ik mijn eindexamenfeestje vierde, maakten de wijnboeren in Saint-Émilion zich op voor een grandioos oogstfeest. Na enkele mindere jaren beloofde oogstjaar 2000 veel goeds voor rode Bordeaux. De Merlot, Cabernet Franc en Cabernet Sauvignon kenden een perfect groeiseizoen. Ook op Château Bellisle Mondotte werd de vlag uitgehangen. De geoogste druiven vormden de perfecte basis om een geweldige wijn te maken. Zou het Château na jarenlang keihard werken eindelijk worden beloond en promoveren tot “Grand Cru”?

Passie!
Achttien jaar later ben ik 36 en vormt vergist druivensap mijn grote passie. Daarnaast scheer ik elke morgen mijn vlassige snorretje en ben ik met een fantastische ega en prachtige dochter ruimschoots omringd met vrouwelijk schoon. Saint-Émilion heeft anno 2018 over aandacht ook niets te klagen. Britten, Japanners, Amerikanen, Russen, Duitsers en Chinezen. Dagelijks wordt het wijnstadje letterlijk overspoeld met busladingen toeristen. Château Bellisle Mondotte heeft haar naam definitief gevestigd en wordt inmiddels tot de gevestigde orde gerekend. “Saint-Émilion Grand Cru” prijkt met sierlijke letters op het etiket van de fles. Het mag een wonder heten dat de jaargang 2000 voor iets meer dan een tientje per fles bij je wordt thuisbezorgd. Maar heeft de bejubelde jaargang haar fruitige karakter en jeugdige enthousiasme achttien jaar na dato weten te behouden?

Chateau Mondotte Bellisle Saint-Emilion

Tand des tijds
De kurk plopt moeiteloos en volledig intact uit de fles alsof de wijn gisteren gebotteld is. Gespannen schenk ik mijn glas in en sta verbaasd van de volle rode kleur van het klotsende sap. Aroma’s van rood fruit en zwoele kruiden bevrijden zich uit het glas. Bij het walsen weten ook aroma’s van grafiet, bosbessen en tabak mijn neus te vinden en nodigen uit tot het nemen van een flinke teug. De smaak is fruitig met cassis, pruimen en kers. De afdronk vol en intens met veel mokka, potloodslijpsel en wat fijne kruiden. Deze wijn heeft de tand des tijds doorstaan. Maar of dat ook voor mij opgaat…?

Gert-Jan Boone schrijft wijncolumns en inhoudelijke bijdragen voor wijntijdschriften en -studies. Daarnaast recenseert hij wijn en organiseert en begeleidt hij wijnproeverijen.