Wegdromen naar Piemonte

Piemonte Italie

Wegdromen naar een zonnig wijngebied, het is een van mijn favoriete bezigheden. Zeker op het moment in het jaar dat de winter niet wil wijken maar de lente er toch echt aan zou moeten komen. Ik zie mezelf dan een stevige wandeling maken, eindigen op een terras hoog op de heuvel, nippen aan een glas water en een glas witte lokale wijn, en genieten. Daarna een hapje eten – schaaltje lokale worst en kaas bijvoorbeeld -, nog een glaasje wijn, en ’s avonds helemaal roezig naar bed. Kom maar op met die vakantieweken.

In de loop der jaren was ik al in heel wat wijngebieden, allemaal even mooi en verrassend. Of het nu in Frankrijk, Spanje of Italië was, Duitsland of Oostenrijk, altijd was het goed toeven in de streken waar de wijnstok groeit. Aan mijn lijstje ontbreekt echter vervelend genoeg nog altijd een heel belangrijke, in Italië. Nog nooit bezocht ik Piemonte! Soms zie ik prachtige foto’s van de nevelige heuvels daar, met oude stadjes in de verte. Van gekanteelde huizen met familiewapens boven de poort. Van glooiende rijen groene wijnstokken, zover het oog reikt. En dan ga ik inplannen. Als we nu dan … misschien dat …. Ik plan bezoekjes aan stadjes als Alba en Asti, aan Cuneo en Bra. We wandelen door de wijngaarden in de Langhe. Gaan langs in wijndorpen met beroemde namen als Serralunga d’Alba, Barolo en La Morra. Proeven bij wijnhuizen met namen die me maar al te bekend voorkomen. En genieten van gezellige maaltijden bij osteria’s en ristorantes. Maaltijden met truffels en pasta, kastanjes en hazelnoten, salami en prosciutto, dolce en gelato. Vergezeld van glazen verwarmende Barolo of Barbera, en vooral verkoelende Roero Arneis of Asti Spumante. Of ik ga winkelen in Turijn, en gelijk wat cultuur snuiven. En dan bij een barretje opnieuw genieten van al het lekkers dat de streek te bieden heeft.

Voor de wijnhistoricus in mij heeft Piemonte ook heel wat te bieden: het gebied kent een eeuwenlange traditie van wijnverbouw door kleine boertjes die eigenlijk alleen wijn maakten voor het eigen gezin en de directe familie. Pas in de 19e eeuw slaagden de markiezin van Valetti erin ‘moderne’ Franse wijnbouwprincipes in Italië door te voeren. Daarna waren het in de tweede helft van de twintigste eeuw mannen als Piero Antinori en Angelo Gaja die met hun vernieuwende initiatieven zorgden voor de aansluiting van Italië bij de moderne wijnwereld. Met prachtige toppers als Barolo en Barbaresco, van het druivenras Nebbiolo als gevolg. Of de fruitige Barbera’s, uit zowel Asti als Alba.

Tot op heden is het niet gelukt, naar Piemonte gaan, en moet ik me behelpen met boeken lezen. Ik blijf nog maar even  door dromen.

Wilt u meer weten over wijnen en gerechten die er mooi bij passen? Lees hier verder.