Sangiovese: hét druivenras van Toscane

Provence wijn

Sangiovese is hét rode druivenras van Toscane. Alle historische en beroemde grote wijnen van het gebied – Chianti Classico, Brunello di Montalcino en Vino Nobile di Montepulciano – zijn gemaakt van deze druif. En hoewel het ras door Italiaanse emigranten naar Australië, Californië en Zuid-Amerika is meegenomen, is er geen wijnstreek in de wereld waar de druif zo’n succes heeft als in Toscane. Dat heeft alles te maken met de combinatie van druif en unieke bodems. In de heuvels van Chianti overheerst bijvoorbeeld de zogenaamde galestro, bestaande uit zanderige klei. En rond Montalcino bevindt zich alberese, kleiachtige bodems met kalksteen erdoor.

Lastige druif
Sangiovese is een lastige druif om te verbouwen. Wil je er goede wijn van maken, vraagt hij veel aandacht in de wijngaard en de kelder. Er bestaan bovendien veel klonen van het ras, allemaal met hun eigen karakteristieken. Het ras komt bovendien voor onder veel verschillende namen: Sangiovese in Chianti, Brunello in Montalcino en Prugnolo in Montepulciano.

Laat je Sangiovese in de wijngaard zijn gang gaan, dan wordt het een woekerplant, met veel te hoge opbrengsten. Hij moet goed gesnoeid worden, op de juiste bodem staan én bij voorkeur laat geoogst worden. Dit bevordert de optimale rijpheid van de tannines, die anders nogal hard en groen over kunnen komen.

Wijn die van Sangiovese gemaakt wordt, heeft verder de handicap dat hij vaak niet veel kleur heeft. De technieken die in de kelder gebruikt worden, zijn er dan ook op gericht zoveel mogelijk kleur te geven. Dat kan onder andere door het bijmengen van andere druivenrassen als Cabernet Sauvignon, Merlot en Canaiolo Nero. Voor Chianti en Vino Nobile di Montepulciano gebeurt dit ook, voor Brunello di Montalcino is dit verboden. Daarnaast kan de wijnmaker spelen met de inweking van de schillen; hierbij wordt zoveel mogelijk kleur onttrokken.

Typische Toscaanse wijngaard

Sangiovese in het glas
Traditioneel zijn in een Sangiovese de aroma’s en smaken van bittere kersen, viooltjes, kruiden en zelfs thee te ontdekken. De zuren zijn hoog en de tannines stevig. Uiteraard smaakt een Sangiovese goed bij de vleesgerechten van de Toscaanse keuken: gegrild vlees, wild, bistecca alla fiorentina, gerechten met paddenstoelen, stoofpotten etc.

Zelf genieten van een mooi glas Sangiovese?Proef dan deze lekkere Paniole Emineo met impressies van kirsch en melkchocolade, of de complexe Ribesco van gerenommeerde Cantina di Faenza.

 


Rioja: tien dingen die je (misschien) nog niet wist

Rioja

Rioja produceert veel rode wijn en komt uit Spanje. Dat zullen de meeste wijnliefhebbers wel weten. Maar hoe ver gaat je kennis van deze krachtige én zeer historische wijnen écht? We zetten tien handige en leuke weetjes op een rij.

  1. Rioja is een wijngebied in Noord-Spanje. Aan de zuidkant van de Cantabrische bergrug liggen de wijngaarden in een vallei van de Ebro en haar zijriviertjes.
  2. Een van die riviertjes is de Oja. Maar of de Rio Oja nu de naamgever van het gebied is, daarover verschillen de meningen.
  3. Rioja is er niet alleen in rood, maar ook in wit. Rode Rioja’s zijn vanouds blends, waarvoor traditioneel Tempranillo, Mazuelo, Graciano en Garnacha gebruikt worden.
  4. Witte Rioja bestaat meestal uit Viura, dat in andere Spaanse streken Macabeo heet. Soms wordt er wat Malvasia aan de Viura toegevoegd.
  5. De roem van de wijnen van de streek hangt nauw samen met de grote pelgrimsroute naar Santiago de Compostella. Deze loopt door het gebied, en de dorstige pelgrims in de middeleeuwen lustten wel een glaasje.
  6. Het gebruik van houten vaten voor de rijping van Rioja is echter veel jonger: dat gebeurt pas sinds de 18e eeuw. De lokale priester Manuel Quintano y Quintano (1756-1818), geïnspireerd door wat hij in Bordeaux had gezien, was de eerste die hiermee experimenteerde.
  7. De eersten die in de 19e eeuw het potentieel van het wijngebied Rioja begrepen en er naar handelden met het maken van kwaliteitswijn waren de heren Marqués de Murrieta en Marqués de Riscal.
  8. tapasIn de 21ste eeuw zijn er diverse stijlen Rioja, waarbij de mate van rijping op houten vaten en de keuze van het hout (Frans of Amerikaans) een grote rol spelen. Veel proeven helpt je je eigen stijl te ontdekken!
  9. En wie nieuwsgierig is naar het gebied én de keuken van de regio: ga vooral naar Logrõno, waar in de Calle Laurel de tapasbars zich aaneenrijgen en er bij iedere lokale specialiteit een heerlijke witte of ook rode Rioja geschonken wordt.

Chardonnay: de koningin van de witte druiven

Wijnetiquette tips

Chardonnay is de koningin van de witte druiven met haar heerlijke, elegante en romige wijn. Eén van de bekendste druiven van de wereld. Een unieke smaak die het tot de werelds meest geliefde wijn heeft gemaakt. De wijn past perfect bij elke gelegenheid. De druif komt oorspronkelijk uit de Franse Bourgogne en leent zich goed om in houten vaten te laten ‘rijpen’. Er zijn ook Chardonnays die niet houtgelagerd zijn. Deze wijnen zijn frisser van smaak en hebben meer smaaknuances van fruit.

Chardonnay is een makkelijk druif om te verbouwen. Deze druif groeit het beste op een arme, kalkhoudende bodem, maar eigenlijk doet hij het bijna op iedere bodem wel goed. Chardonnays uit warme landen hebben vaak aroma’s van brioche, vanille, verse boter, hazelnoten en gegrild brood. Terwijl Chardonnays uit de Bourgogne juist geuren van tropisch fruit, citrusvruchten en ananas hebben. Andere leuke feitjes en weetjes over Chardonnay hebben wij hieronder in een de Infographic weergegeven.

Bekijk hier alle Chardonnay wijnen van de Wijnbeurs.

feiten Chardonnay


Italië onder de loep

Provence wijn

Italië is al jaren één van de meest populaire wijnlanden. Er worden heel verschillende wijnen gemaakt, die in smaak, kwaliteit en prijs uiteenlopen. Maar in ieder deel van het land zijn prachtige wijnen te vinden. Dat blijkt ook wel uit het feit dat de meest geliefde Italiaanse wijnen uit het Wijnbeurs-assortiment van wijnhuizen door heel Italië komen.

Om u wat bekender te maken met wijnland Italië, vind je in dit blog welke 5 wijnen het meest populair zijn onder onze klanten. Per wijn lees je een korte introductie op de druif, het wijnhuis of de regio.

Emilia-Romagna2013 Aurelia Riserva DOC Sangiovese di Romagna Superiore
Emilia-Romagna ligt in het noorden van Italië. Bijna de helft van het land behoort tot de Povlakte en daarmee is de regio een van de vlakste in Italië. Hierdoor is het een echte landbouwregio, naast druiven wordt er ook graan, aardappelen, maïs, tomaten en uien geteeld. Door het vruchtbare karakter van de streek is het niet verbazend dat hun keuken bekend staat als een van de beste van Italië. Parmaham, Aceto Balsamico di Modena en Parmezaanse kaas, zijn allemaal afkomstig zijn uit de Emilia-Romagna.

Sicilië2015 Lovelli Nero d’Avola IGT Terre Siciliane Italië 
Wijnen van de Nero d’Avola-druif zijn dé rode specialiteit van Sicilië. Op vulkanische bodem aan de voet van de nog actieve vulkaan Etna produceren de Nero d’Avola stokken hier bijna altijd volrijpe druiven, zonder ook maar het minste spoortje groen. Dik rood en zwart fruit dus, tot soms tonen van ‘jam’(overrijpheid) aan toe. De betere Nero d’Avola’s herken je aan hun warme kersen charme met zwoele kruiderij en een verkwikkend mild sappig zuurtje.

Toscane2014 Chianti Festum Bonachhi, DOCG Chianti
Het wijnhuis Bonacchi is een zeer toonaangevende producent in Toscane, die is gevestigd in het hart van het Chianti Classico-gebied. Maar doordat Bonacchi over meerdere wijngaarden verspreid over gans Toscane beschikt, produceert ze naast mooie Chianti’s ook andere beroemde wijnen. Zoals Brunello di Montalcino, Vino Nobile de Montepulciano en de razend populaire ‘Super Tuscans’.

Toscane2011 Brunello di Montalcino Sovrano, DOCG
Een Brunello di Montalcino is gemaakt van 100% Sangiovese druiven en de wijn mag pas op de markt komen in het 5e jaar na de oogst. Dan heeft een Brunello de verplichte rijping van 48 maanden ondergaan, waarvan minimaal 24 op houten vat en vier op fles. De krachtige en toch uiterst elegante wijnen kunnen geweldig goed ouderen; afhankelijk van het oogstjaar zeker 10 tot 30 jaar!

Puglia2014 Montebello Grande Bellezza Negroamaro, IGT Salento
De IGT (Indicazione Geografica Typica, het equivalent van het Franse Vin de Pays) Salento is de bekendste van de zes IGT’s binnen de meest zuidoostelijke provincie Puglia – de ‘hak van de laars’. Salento ligt in het Zuiden van Puglia en van hoofdzakelijk de Negroamaro en Primitivo maakt men hier een groot deel van Puglia’s beste wijnen. Negroamaro groeit vooral aan de oostkant van het schiereiland, in de provincies Lecce en Brindisi. In deze regio maakt men rijke, kruidige wijnen met bovendien een uitstekende kwaliteit-prijsverhouding.

Wil je meer lezen over wijn, bijvoorbeeld over de wijnstreek Piemonte? Lees dan hier verder.


Decanteren en karafferen

Pouring red wine from decanter with grapes on background - Selective focus- XXXL Image

U hoort het wijnkenners misschien weleens hebben over decanteren van wijn, of over karafferen. Over deze twee termen bestaat veel verwarring en wees gerust, zelfs ‘echte’ wijnkenners weten vaak niet precies wat wat is.

Om te beginnen, de definities. Decanteren is de wijn overschenken in een karaf. En karafferen is … ook de wijn overschenken in een karaf. Het grote verschil zit hem echter in de reden waarom je dat doet.

Decanteren
Decanteren gebeurt met wijnen die in de fles een fors depot hebben gevormd. Met depot bedoelen we een flinke laag bezinksel, een soort donkere smurrie. Meestal gaat het daarbij om rode wijnen van hoge kwaliteit, die langere tijd in een kelder hebben gelegen. Sommige soorten port bijvoorbeeld, maar ook grote Bordeaux-wijnen van enige leeftijd. Door het liggen is dat bezinksel naar beneden gezakt, en kan dus ook langs de lange kant van de fles te zien zijn. Daarom is het zaak een fles die je wilt decanteren eerst enige tijd rechtop te zetten, om het bezinksel helemaal naar de bodem te laten zakken.

Als dat eenmaal gebeurd is (en dat kan best 24 uur duren), kunt u de wijn gaan decanteren. U schenkt dan de wijn heel voorzichtig over in een karaf, zonder dat het bezinksel mee komt. Vroeger gebeurde dat tegen het licht van een kaars, heel romantisch.

In de karaf heeft u dan een schone, heldere, niet bezoedelde wijn. Niet dat dit bezinksel schadelijk is overigens. Het gaat om de vaste deeltjes die in de wijn zweven en die gewoon door het lange liggen zijn uitgezakt. Dat heeft niets met foute keuzes van een wijnmaker of wat dan ook te maken, dat is gewoon een natuurlijk proces. Maar in ons glas willen we nu eenmaal een heldere drank. Vandaar decanteren.

Karafferen
Karafferen wordt gedaan om de wijn wat zuurstof te geven. Het gaat ook hier meestal om rode wijnen van hoge kwaliteit, maar meestal zijn ze nu wat jonger. Eigenlijk is een wijn die u karaffeert nog niet helemaal op dronk, maar door de zuurstof helpt u hem een beetje drinkbaarder te worden. De aroma’s komen goed los, de wijn kan in de karaf ademen, wat lucht krijgen. Er wordt daarom ook wel gesproken over beluchten van de wijn.

Of een wijn baat heeft bij decanteren of karafferen is lastig aan te geven. Over het algemeen is het voor goedkopere wijnen zelden nodig en gaat het meestal om rode wijn. Maar er zijn ook zeker witte wijnen die u kunt decanteren of karafferen. Hoe hoger de kwaliteit echter, hoe belangrijker het is er even over na te denken. Al helpt het voor wijnen die wat zuurstof kunnen gebruiken ook vaak al enorm om de wijn een tijdje in uw glas ‘op adem te laten komen’.

Wilt u meer weten over wijn, bijvoorbeeld of het drinken van rode wijn gezond is? Lees dan hier verder.

 


Iedereen kan wijn maken… of toch niet?

Zelf wijn maken

Eerlijk gezegd, het is niets voor mij. In mijn tuin staan twee druivenstokken, en van de druiven heb ik weleens wijn gemaakt. Het werd geen succes. Wijn maken is werkelijk een vak apart en iedereen die het ooit zelf heeft gedaan, weet hoe lastig het is. Het lijkt zo simpel: je plukt druiven en perst het sap eruit. Gist toevoegen is niet echt nodig om de fermentatie te starten: de natuur zorgt zelf voor gisten op de schil; in principe zou het proces dus spontaan moeten starten. Zodra de gisting stopt, heb je wijn. De suikers in het sap zijn dan omgezet in alcohol, et voilà.

Was het maar zo eenvoudig. Want je hebt nu ongetwijfeld een gistend sapje gekregen, maar is dat ook lekker? Is het überhaupt wijn? Of is het inmiddels al azijn geworden, of zo zuur dat het glazuur van je tanden springt en de tranen in je ogen? Grote kans! Wijn maken is zeker niet zo simpel als hierboven geschreven, en dat heeft te maken met een hele waslijst aan factoren. Met al die factoren moet een wijnboer rekening houden, en hij of zij kan op tal van stadia in het proces invloed uitoefenen.

Keuzes, keuzes, keuzes
We beginnen bij het begin. Om wijn te maken heb je druiven nodig. Rijpe druiven met voldoende suiker om om te zetten in alcohol. Maar de ene druif is de andere niet. Er zijn tafeldruiven en wijndruiven: druiven om zo te eten en druiven om wijn van te maken. En van die druiven om wijn van te maken zijn er zeker meer dan 1000 waar je uit kunt kiezen. Ik noem maar wat: plant je Chardonnay of Sauvignon Blanc in je wijngaard, Merlot of Cabernet Sauvignon? Elk van deze druivenrassen heeft zijn eigen behandeling nodig, en de druiven worden elk op hun eigen tijd rijp. En ze leveren elk wijn met een andere smaak.

Dan heb je de plek waar die druiven staan: helling of vlak stuk grond. In Nederland of Spanje. Beschut door bomen of in het open veld. Bij een rivier of meer of niet. Op een zanderige bodem of op kalksteen. Met rotsen in de diepere lagen of niet. Etc.. etc… etc… Al deze elementen hebben invloed op het uiteindelijke resultaat, en de wijnboer heeft er rekening mee te houden en ernaar te handelen in de behandeling van zijn druivenstokken.

Die wijnboer moet dus kennis hebben. Maar is hij geschoold door zijn traditionele vader of door modern onderwijs? Weet hij meer van druiven telen of van wijn maken? Wat voor wijn wil die wijnboer maken? Grote hoeveelheden voor de supermarkt, of topwijn voor mensen met een dikke portemonnee? Ook dit speelt allemaal een rol bij het maken van wijn.

In de kelder
En dan zijn we in de kelder aangeland. Daar worden de keuzemogelijkheden nog veel uitgebreider. Wat doet de wijnboer met de druiven? Voor witte wijn gaan de druiven meestal gelijk de pers in en worden het sap en de schillen snel gescheiden (maar dat hoeft niet). Voor rode wijn worden de druiven eerst licht gekneusd, waarna het vrijkomende sap enige tijd in contact blijft met de schillen voordat er geperst wordt. Op die manier komt er kleurstof vrij uit de schillen, waardoor de wijn mooi rood kleurt. Maar hoe lang is dat schilcontact? Een dag of vijf dagen? Wat voor wijn wil die wijnboer maken? Opnieuw moeten hij keuzes maken, met belangrijke gevolgen. Want een keuze terugdraaien is meestal niet mogelijk.

Na het persen van de druiven volgt de vergisting. Meestal worden gisten uit een pakje toegevoegd, om de fermentatie goed te kunnen controleren. Maar welke soort gist? De keuze is weer groot. En op welke temperatuur moet de wijn vergist? Opnieuw een belangrijke vraag die de wijnboer moet beantwoorden, voor een goed resultaat.

En als hij dan eenmaal wijn heeft, moet hij besluiten hoe lang hij de wijn gaat laten rijpen, en of dat in een houten vat, een roestvrijstalen tank of een betonnen cuve is. Of misschien wel een combinatie van die drie? Ieder materiaal heeft weer zijn eigen effecten.

En zo kan ik nog wel even doorgaan. Je hebt waarschijnlijk al door: wijn maken doe je niet even. Daar is heel wat kennis en ervaring voor nodig. En dat is niet voor iedereen weggelegd. Maar spannend blijft het wel!

Wil je meer weten over wijn, bijvoorbeeld over fruitvliegjes in je wijn? Lees dan hier verder!


Weg met die fruitvliegjes

Fruit flies on squeezed lemon slice; see other similar images:

Nu het eindelijk weer iets warmer wordt, zijn ook de fruitvliegjes weer in opmars. Ze gedijen goed bij stijgende temperaturen, en planten zich dan razendsnel voor. Bovendien zijn ze dol op suikers uit fruit, en dat is ’s zomers in ruime mate voorhanden. Je ziet de irritante beestjes meestal het eerst rond de fruitschaal, waar die net even vergeten perziken al opgegeten hadden moeten zijn. Elk soort fruit vinden ze lekker, maar ook van restjes fruitdrank in een beker, rottende groente, vochtige potgrond, gebruikte koffiepads in de gootsteen zijn ze fan. En helemaal lekker is natuurlijk een restje wijn in een glas op de aanrecht. Want ja, fruitvliegjes zijn ook dol op wijn.

Eitjes in rottend fruit
Een fruitvliegje is op zoek naar dergelijke lekkere plekjes om er onder andere haar eitjes in te leggen. Ze is niet toegerust om de schil van gezond fruit te doorboren, wel om al aangetast fruit binnen te dringen. Die eitjes komen vervolgens weer snel uit, met hele wolken van de nieuwe generatie als gevolg.

Middelen tegen fruitvliegen
Wat u ertegen kunt doen? Zorgen dat al dit soort restjes niet in uw keuken of huiskamer of elders voorkomen! Glazen omspoelen, fruit op tijd opeten, groente en fruit in de ijskast bewaren (verpakt!), koffiepads in de vuilnisbak gooien, en die tijdig legen. De aanrecht schoonhouden, de afwas niet laten staan. Zorgen dat de fruitvliegjes geen etensresten en dus voedsel meer kunnen vinden.

Heeft u eenmaal fruitvliegjes in huis, is het lastig ze kwijt te raken. U kunt dan ook gaan denken aan het maken van een fruitvliegjesval, net zoals je met wespen doet in de tuin. Zorg voor een afsluitbaar bakje met plastic eroverheen. Leg in dat bakje iets van fruit, of wijn, of honing, en prik gaatjes in het plastic. Dan kunnen de beestjes wel naar de hun etensbron toe, maar niet meer uit de val.

Fruitvliegen bij de wijnboer
Fruitvliegjes zijn overigens niet alleen een plaag in uw eigen huis. Ook de wijnboer heeft er last van, zeker in de oogsttijd. Mede een reden om uit de pers gevallen druiven en geplette pulp op de vloer van de wijnkelder zo snel mogelijk op te ruimen en schoon te spuiten.

In de afgelopen jaren is bovendien veel sprake geweest van een speciaal soort fruitvliegje, de Drosophila Suzukii. Dit Japanse fruitvliegje is iets anders toegerust dan de gewone fruitvlieg, en legt haar eitjes wél in gezond fruit. Ze komt inmiddels voor in bijna alle wijngaarden van de wereld, en betekent dan ook een groot gevaar voor de wijnproductie. Als ze de schil van gezonde druiven heeft doorboort en haar eitjes heeft gelegd, verzuren de druiven namelijk. Maar dat is weer een ander verhaal.

Wilt u meer weten over wijn, bijvoorbeeld over de calorieën die in een glas wijn zitten? Lees dan hier verder.

 


Is rode wijn gezond?

3 hands, holding glasses of red wine, toasting, at a summer party outdoors

Wijn en je gezondheid: het is een thema dat ons regelmatig in beroering brengt. Talloos zijn de wetenschappelijke onderzoeken die het effect van wijn op ons lichaam onderzoeken. En even talloos en verschillend zijn de uitkomsten.

Maar laten we eerst eens beginnen met te kijken naar de geschiedenis. Wist je dat wijn tot de komst van moderne medicijnen in de 19e eeuw een grote rol speelde als medicijn? Wijn, al dan niet gemengd met heilzame kruiden, werd voorgeschreven voor tal van kwalen. Daarvan was ‘slapte’ slechts de minste. De ontspannende én antiseptische werking van alcohol werd al door artsen in de Oudheid en middeleeuwen erkend en gebruikt. Ook voor zaken als een goede spijsvertering, op krachten komen en depressiviteit schreven ze wijn voor. Restanten van die traditie zijn er nog steeds. Bij onze noorderburen staat Pleegzuster Bloedwijn in de schappen van de supermarkt, een rode wijn versterkt met ijzerverbindingen.

Stofjes uit de schillen
Om vooral rode wijn gaat het als we tegenwoordig over de gezondheidseffecten van wijn spreken. Dat komt vanwege de tannines die in rode wijn zitten. Tannines vind je in de schil van druiven, en alleen rode wijn komt tijdens het productieproces langdurig in contact met de schillen. (Uitzonderingen in de witte wijnproductie daargelaten.) En juist in die tannines zitten de stofjes waarvan gezegd wordt dat ze goed voor je zijn. Een daarvan is resveratrol. Van resveratrol wordt gezegd dat het een gunstige werking heeft bij het voorkomen van hartaandoeningen en kanker. Het balletje is gaan rollen in 1991, toen een Amerikaans televisieprogramma inging op de ‘Franse paradox’: hoe kan het dat Fransen, die vrij veel verzadigde vetten eten, toch niet massaal overlijden aan hart- en vaatziekten? Vervolgens werd de oorzaak gezocht in het drinken van rode wijn. Rode wijn werd in de weken na de uitzending van dit programma een grote hit in de VS, terwijl de drank daarvoor een zieltogend bestaan leidde.

Effect van alcohol
Onderzoek na onderzoek is er inmiddels gevolgd, zowel in de VS als in Europa, naar de vermeende gunstige effecten van het drinken van een glas rode wijn. We lezen er regelmatig over in kranten en op internet. Wetenschappers vóór en tegen zijn overal te vinden. Resveratrol blijft een belangrijk onderzoeksterrein, maar elders kijken onderzoekers ook naar wat alcohol met het menselijk lichaam doet. Bijvoorbeeld het ‘goede’ cholesterol verhogen en het ‘slechte’ verlagen.

Inmiddels staat het Voedingscentrum op het volgende standpunt: ‘Goed onderbouwde bevindingen laten zien dat een matig alcoholgebruik (tot 15 gram per dag, dat komt neer op maximaal 1,5 glas) het risico op sommige chronische ziekten verlaagt. Tegelijkertijd vergroot alcoholgebruik wel het risico op andere chronische ziekten.’ Oftewel: het kan helpen voor sommige aandoeningen, maar net zo goed schadelijk zijn voor andere. Meer dan 1,5 glas wijn per dag drinken wordt door het Voedingscentrum dan ook zeker niet aangeraden.


Hoeveel calorieën zitten er in mijn wijn?

wijn calorieen

Stel, u wilt eens wat beter op uw gewicht letten, en u besluit te gaan kijken wat het drinken van een glas wijn nu eigenlijk voor uw calorieëninname doet. Want ja, natuurlijk, in een glas wijn zitten calorieën. Niet alleen de suiker, ook de alcohol is leverancier van brandstof, en dus calorieën. Volgens het Voedingscentrum levert 1 gram alcohol 7 kilocalorieën. Dat is meer dan koolhydraten en eiwitten (4 kcal) en minder dan vetten (9 kcal). Hoeveel suiker er in je wijn zit, dat is afhankelijk van het type wijn en het productieproces.

Resolutie aangenomen
De speurtocht naar het precieze aantal calorieën van uw dagelijkse glaasje wijn wordt vervolgens geen makkelijke. Op het etiket van een fles wijn staat het niet. Het Europees Parlement heeft weliswaar in 2015 een resolutie aangenomen over het verplicht vermelden van calorieën op alcoholische dranken inclusief wijn, maar voordat die resolutie ook effectief wetgeving is, zijn we wel weer een aantal jaren verder.

Rondneuzen op internet levert wel veel informatie op. Je komt op diverse gezondheidssites tabelletjes en grafiekjes tegen die je precies vertellen dat een glas rode wijn 82 calorieën bevat. Maar dan begint het: hoe groot is dat glas eigenlijk? Is dat een glas van 100 ml, van 150 ml? Maakt nogal een verschil en het staat er lang niet altijd bij. Wijnschrijver Harold Hamersma gaat in zijn in 2010 verschenen boek Wijnreis door mijn lichaam uit van 120 calorieën voor ‘een gewoon glas wijn’. Maar wat is in hemelsnaam een gewoon glas wijn? Rood, wit? 12% alcohol of 15% alcohol? Zoet of droog? Hij meldt het niet.

Twee tabellen
Gezondheidsnet en het Voedingscentrum, beide betrouwbare vraagbaken over gezondheidszaken, komen met onderstaande tabel:

Droge witte wijn (100 ml)                                            67 kcal
Rosé (100 ml)                                                                 71 kcal
Port (35 ml)                                                                    80 kcal
Rode wijn (100 ml)                                                       82 kcal
Zoete witte wijn (100 ml)                                            96 kcal

En een nieuwsartikel over de Europese resolutie over het vermelden van calorieën op het etiket geeft deze tabel.

Droge witte wijn                                                             100 kcal vergelijkbaar met een beschuitje hagelslag
Rosé                                                                                  106 kcal vergelijkbaar met 3 bitterballen
Rode wijn                                                                         123 kcal vergelijkbaar met 1 banaan
Zoete witte wijn                                                              144 kcal vergelijkbaar met een boterham met kaas

Hoe groot het glas is, wordt niet vermeld. Maar er zijn overeenkomsten tussen beide tabellen: van droge witte wijn krijgt u het minste calorieën binnen, zo blijkt, en van zoete witte het meest. Logisch: in zoete witte wijn zit de meeste suiker!

Als u echt wilt bijhouden hoeveel calorieën u binnenkrijgt met een glas wijn, hou dus rekening met het soort wijn dat u drinkt, en de inhoud van uw glas. Het bovenste tabelletje van het Voedingscentrum kan een richtlijn voor u zijn.

Dit alles houdt overigens nog geen rekening met wat uw lichaam doet met die calorieën: sommige mensen komen aan van wijn drinken, anderen niet. Alcoholinname bij de maaltijd speelt namelijk een rol bij de vetverbranding. Maar dat is weer een ander verhaal.

Wilt u meer weten over wijn, bijvoorbeeld over het proeven van wijn? Lees dan hier verder.


6 redenen waarom witte wijnen niet wit zijn

Wijnetiquette tips

Het is u vast wel eens opgevallen: witte wijnen zijn soms helemaal niet ‘wit’, maar eerder ‘geel’, of soms zelfs ‘oranje’ van kleur. Wat betekenen die kleurverschillen? En waardoor worden ze veroorzaakt? Daar zijn tal van redenen voor te geven, die bovendien ook vaak nog met elkaar samenhangen. We sommen de belangrijkste hier kort voor u op.

Leeftijd
Over het algemeen is het zo, hoe ouder een wijn, hoe donkerder hij van kleur is. Een wijn die in zijn jeugd bleekgeel is, zoals een Chenin Blanc uit de Loire, kleurt bij het ouder worden dieper geel, soms zelfs strogeel.

Rijping op eiken vaten
Eikenhout, vooral van nieuwe vaten, geeft naast smaak en geur ook wat kleur af. Bovendien ondervinden wijnen in houten vaten meer invloed van zuurstof dan in roestvrijstalen tanks, en onder invloed van zuurstof verkleuren wijnen nu eenmaal.

Mate van zoetheid
Zoete wijnen zijn vaak donkerder van kleur dan droge wijnen. Dat komt onder andere door de behandeling van de druiven: als de zoete wijn gemaakt is van bijvoorbeeld ingedroogde druiven, hebben die een donkerder kleur dan van verse druiven. Uiteraard heeft dat ook effect op de wijn. Bovendien kun je vaak stellen: hoe donkerder een zoete wijn (denk aan een Spaanse PX), hoe zoeter de smaak.

Druivenras
Maar ook het druivenras heeft invloed. Pinot Gris heeft bijvoorbeeld bijna roze schilletjes, Riesling vrij groene, andere rijpe druiven zijn weer bleekgeel. En hoeveel het sap zelf van die druiven licht in kleur kan verschillen, is het vooral het contact met de schillen dat de kleurverschillen veroorzaakt.

Contact van schillen en most
Zoals net al aangestipt: contact met de schillen levert kleur. Hoe langer het sap en de schillen voor of na de vergisting met elkaar in contact blijven, hoe donkerder de kleur. Er bestaan zelfs witte wijnen die helemaal oranje of amberkleurig worden. Dan zijn de schillen mee vergist in het sap, in tegenstelling wat er normaal gebeurt bij witte wijnen, en krijg je wijnen die ook wel ‘orange wines’ worden genoemd. Maar er zijn wel ‘witte’ druivenrassen voor gebruikt!

Chemische toevoegingen
Ook allerhande chemische stoffen die aan wijn worden toegevoegd hebben invloed op de kleur. Denk bijvoorbeeld aan sulfiet. Sulfiet kan ontkleurend werken, vooral in combinatie met een bepaalde zuurgraad.

Bent u behalve van witte wijn ook een liefhebber van rosé wijn? Lees dan hier verder.