Decanteren en karafferen

Pouring red wine from decanter with grapes on background - Selective focus- XXXL Image

U hoort het wijnkenners misschien weleens hebben over decanteren van wijn, of over karafferen. Over deze twee termen bestaat veel verwarring en wees gerust, zelfs ‘echte’ wijnkenners weten vaak niet precies wat wat is.

Om te beginnen, de definities. Decanteren is de wijn overschenken in een karaf. En karafferen is … ook de wijn overschenken in een karaf. Het grote verschil zit hem echter in de reden waarom je dat doet.

Decanteren
Decanteren gebeurt met wijnen die in de fles een fors depot hebben gevormd. Met depot bedoelen we een flinke laag bezinksel, een soort donkere smurrie. Meestal gaat het daarbij om rode wijnen van hoge kwaliteit, die langere tijd in een kelder hebben gelegen. Sommige soorten port bijvoorbeeld, maar ook grote Bordeaux-wijnen van enige leeftijd. Door het liggen is dat bezinksel naar beneden gezakt, en kan dus ook langs de lange kant van de fles te zien zijn. Daarom is het zaak een fles die je wilt decanteren eerst enige tijd rechtop te zetten, om het bezinksel helemaal naar de bodem te laten zakken.

Als dat eenmaal gebeurd is (en dat kan best 24 uur duren), kunt u de wijn gaan decanteren. U schenkt dan de wijn heel voorzichtig over in een karaf, zonder dat het bezinksel mee komt. Vroeger gebeurde dat tegen het licht van een kaars, heel romantisch.

In de karaf heeft u dan een schone, heldere, niet bezoedelde wijn. Niet dat dit bezinksel schadelijk is overigens. Het gaat om de vaste deeltjes die in de wijn zweven en die gewoon door het lange liggen zijn uitgezakt. Dat heeft niets met foute keuzes van een wijnmaker of wat dan ook te maken, dat is gewoon een natuurlijk proces. Maar in ons glas willen we nu eenmaal een heldere drank. Vandaar decanteren.

Karafferen
Karafferen wordt gedaan om de wijn wat zuurstof te geven. Het gaat ook hier meestal om rode wijnen van hoge kwaliteit, maar meestal zijn ze nu wat jonger. Eigenlijk is een wijn die u karaffeert nog niet helemaal op dronk, maar door de zuurstof helpt u hem een beetje drinkbaarder te worden. De aroma’s komen goed los, de wijn kan in de karaf ademen, wat lucht krijgen. Er wordt daarom ook wel gesproken over beluchten van de wijn.

Of een wijn baat heeft bij decanteren of karafferen is lastig aan te geven. Over het algemeen is het voor goedkopere wijnen zelden nodig en gaat het meestal om rode wijn. Maar er zijn ook zeker witte wijnen die u kunt decanteren of karafferen. Hoe hoger de kwaliteit echter, hoe belangrijker het is er even over na te denken. Al helpt het voor wijnen die wat zuurstof kunnen gebruiken ook vaak al enorm om de wijn een tijdje in uw glas ‘op adem te laten komen’.

Wilt u meer weten over wijn, bijvoorbeeld of het drinken van rode wijn gezond is? Lees dan hier verder.

 


Iedereen kan wijn maken… of toch niet?

Zelf wijn maken

Eerlijk gezegd, het is niets voor mij. In mijn tuin staan twee druivenstokken, en van de druiven heb ik weleens wijn gemaakt. Het werd geen succes. Wijn maken is werkelijk een vak apart en iedereen die het ooit zelf heeft gedaan, weet hoe lastig het is. Het lijkt zo simpel: je plukt druiven en perst het sap eruit. Gist toevoegen is niet echt nodig om de fermentatie te starten: de natuur zorgt zelf voor gisten op de schil; in principe zou het proces dus spontaan moeten starten. Zodra de gisting stopt, heb je wijn. De suikers in het sap zijn dan omgezet in alcohol, et voilà.

Was het maar zo eenvoudig. Want je hebt nu ongetwijfeld een gistend sapje gekregen, maar is dat ook lekker? Is het überhaupt wijn? Of is het inmiddels al azijn geworden, of zo zuur dat het glazuur van je tanden springt en de tranen in je ogen? Grote kans! Wijn maken is zeker niet zo simpel als hierboven geschreven, en dat heeft te maken met een hele waslijst aan factoren. Met al die factoren moet een wijnboer rekening houden, en hij of zij kan op tal van stadia in het proces invloed uitoefenen.

Keuzes, keuzes, keuzes
We beginnen bij het begin. Om wijn te maken heb je druiven nodig. Rijpe druiven met voldoende suiker om om te zetten in alcohol. Maar de ene druif is de andere niet. Er zijn tafeldruiven en wijndruiven: druiven om zo te eten en druiven om wijn van te maken. En van die druiven om wijn van te maken zijn er zeker meer dan 1000 waar je uit kunt kiezen. Ik noem maar wat: plant je Chardonnay of Sauvignon Blanc in je wijngaard, Merlot of Cabernet Sauvignon? Elk van deze druivenrassen heeft zijn eigen behandeling nodig, en de druiven worden elk op hun eigen tijd rijp. En ze leveren elk wijn met een andere smaak.

Dan heb je de plek waar die druiven staan: helling of vlak stuk grond. In Nederland of Spanje. Beschut door bomen of in het open veld. Bij een rivier of meer of niet. Op een zanderige bodem of op kalksteen. Met rotsen in de diepere lagen of niet. Etc.. etc… etc… Al deze elementen hebben invloed op het uiteindelijke resultaat, en de wijnboer heeft er rekening mee te houden en ernaar te handelen in de behandeling van zijn druivenstokken.

Die wijnboer moet dus kennis hebben. Maar is hij geschoold door zijn traditionele vader of door modern onderwijs? Weet hij meer van druiven telen of van wijn maken? Wat voor wijn wil die wijnboer maken? Grote hoeveelheden voor de supermarkt, of topwijn voor mensen met een dikke portemonnee? Ook dit speelt allemaal een rol bij het maken van wijn.

In de kelder
En dan zijn we in de kelder aangeland. Daar worden de keuzemogelijkheden nog veel uitgebreider. Wat doet de wijnboer met de druiven? Voor witte wijn gaan de druiven meestal gelijk de pers in en worden het sap en de schillen snel gescheiden (maar dat hoeft niet). Voor rode wijn worden de druiven eerst licht gekneusd, waarna het vrijkomende sap enige tijd in contact blijft met de schillen voordat er geperst wordt. Op die manier komt er kleurstof vrij uit de schillen, waardoor de wijn mooi rood kleurt. Maar hoe lang is dat schilcontact? Een dag of vijf dagen? Wat voor wijn wil die wijnboer maken? Opnieuw moeten hij keuzes maken, met belangrijke gevolgen. Want een keuze terugdraaien is meestal niet mogelijk.

Na het persen van de druiven volgt de vergisting. Meestal worden gisten uit een pakje toegevoegd, om de fermentatie goed te kunnen controleren. Maar welke soort gist? De keuze is weer groot. En op welke temperatuur moet de wijn vergist? Opnieuw een belangrijke vraag die de wijnboer moet beantwoorden, voor een goed resultaat.

En als hij dan eenmaal wijn heeft, moet hij besluiten hoe lang hij de wijn gaat laten rijpen, en of dat in een houten vat, een roestvrijstalen tank of een betonnen cuve is. Of misschien wel een combinatie van die drie? Ieder materiaal heeft weer zijn eigen effecten.

En zo kan ik nog wel even doorgaan. Je hebt waarschijnlijk al door: wijn maken doe je niet even. Daar is heel wat kennis en ervaring voor nodig. En dat is niet voor iedereen weggelegd. Maar spannend blijft het wel!

Wil je meer weten over wijn, bijvoorbeeld over fruitvliegjes in je wijn? Lees dan hier verder!


Weg met die fruitvliegjes

Fruit flies on squeezed lemon slice; see other similar images:

Nu het eindelijk weer iets warmer wordt, zijn ook de fruitvliegjes weer in opmars. Ze gedijen goed bij stijgende temperaturen, en planten zich dan razendsnel voor. Bovendien zijn ze dol op suikers uit fruit, en dat is ’s zomers in ruime mate voorhanden. Je ziet de irritante beestjes meestal het eerst rond de fruitschaal, waar die net even vergeten perziken al opgegeten hadden moeten zijn. Elk soort fruit vinden ze lekker, maar ook van restjes fruitdrank in een beker, rottende groente, vochtige potgrond, gebruikte koffiepads in de gootsteen zijn ze fan. En helemaal lekker is natuurlijk een restje wijn in een glas op de aanrecht. Want ja, fruitvliegjes zijn ook dol op wijn.

Eitjes in rottend fruit
Een fruitvliegje is op zoek naar dergelijke lekkere plekjes om er onder andere haar eitjes in te leggen. Ze is niet toegerust om de schil van gezond fruit te doorboren, wel om al aangetast fruit binnen te dringen. Die eitjes komen vervolgens weer snel uit, met hele wolken van de nieuwe generatie als gevolg.

Middelen tegen fruitvliegen
Wat u ertegen kunt doen? Zorgen dat al dit soort restjes niet in uw keuken of huiskamer of elders voorkomen! Glazen omspoelen, fruit op tijd opeten, groente en fruit in de ijskast bewaren (verpakt!), koffiepads in de vuilnisbak gooien, en die tijdig legen. De aanrecht schoonhouden, de afwas niet laten staan. Zorgen dat de fruitvliegjes geen etensresten en dus voedsel meer kunnen vinden.

Heeft u eenmaal fruitvliegjes in huis, is het lastig ze kwijt te raken. U kunt dan ook gaan denken aan het maken van een fruitvliegjesval, net zoals je met wespen doet in de tuin. Zorg voor een afsluitbaar bakje met plastic eroverheen. Leg in dat bakje iets van fruit, of wijn, of honing, en prik gaatjes in het plastic. Dan kunnen de beestjes wel naar de hun etensbron toe, maar niet meer uit de val.

Fruitvliegen bij de wijnboer
Fruitvliegjes zijn overigens niet alleen een plaag in uw eigen huis. Ook de wijnboer heeft er last van, zeker in de oogsttijd. Mede een reden om uit de pers gevallen druiven en geplette pulp op de vloer van de wijnkelder zo snel mogelijk op te ruimen en schoon te spuiten.

In de afgelopen jaren is bovendien veel sprake geweest van een speciaal soort fruitvliegje, de Drosophila Suzukii. Dit Japanse fruitvliegje is iets anders toegerust dan de gewone fruitvlieg, en legt haar eitjes wél in gezond fruit. Ze komt inmiddels voor in bijna alle wijngaarden van de wereld, en betekent dan ook een groot gevaar voor de wijnproductie. Als ze de schil van gezonde druiven heeft doorboort en haar eitjes heeft gelegd, verzuren de druiven namelijk. Maar dat is weer een ander verhaal.

Wilt u meer weten over wijn, bijvoorbeeld over de calorieën die in een glas wijn zitten? Lees dan hier verder.

 


Is rode wijn gezond?

3 hands, holding glasses of red wine, toasting, at a summer party outdoors

Wijn en je gezondheid: het is een thema dat ons regelmatig in beroering brengt. Talloos zijn de wetenschappelijke onderzoeken die het effect van wijn op ons lichaam onderzoeken. En even talloos en verschillend zijn de uitkomsten.

Maar laten we eerst eens beginnen met te kijken naar de geschiedenis. Wist je dat wijn tot de komst van moderne medicijnen in de 19e eeuw een grote rol speelde als medicijn? Wijn, al dan niet gemengd met heilzame kruiden, werd voorgeschreven voor tal van kwalen. Daarvan was ‘slapte’ slechts de minste. De ontspannende én antiseptische werking van alcohol werd al door artsen in de Oudheid en middeleeuwen erkend en gebruikt. Ook voor zaken als een goede spijsvertering, op krachten komen en depressiviteit schreven ze wijn voor. Restanten van die traditie zijn er nog steeds. Bij onze noorderburen staat Pleegzuster Bloedwijn in de schappen van de supermarkt, een rode wijn versterkt met ijzerverbindingen.

Stofjes uit de schillen
Om vooral rode wijn gaat het als we tegenwoordig over de gezondheidseffecten van wijn spreken. Dat komt vanwege de tannines die in rode wijn zitten. Tannines vind je in de schil van druiven, en alleen rode wijn komt tijdens het productieproces langdurig in contact met de schillen. (Uitzonderingen in de witte wijnproductie daargelaten.) En juist in die tannines zitten de stofjes waarvan gezegd wordt dat ze goed voor je zijn. Een daarvan is resveratrol. Van resveratrol wordt gezegd dat het een gunstige werking heeft bij het voorkomen van hartaandoeningen en kanker. Het balletje is gaan rollen in 1991, toen een Amerikaans televisieprogramma inging op de ‘Franse paradox’: hoe kan het dat Fransen, die vrij veel verzadigde vetten eten, toch niet massaal overlijden aan hart- en vaatziekten? Vervolgens werd de oorzaak gezocht in het drinken van rode wijn. Rode wijn werd in de weken na de uitzending van dit programma een grote hit in de VS, terwijl de drank daarvoor een zieltogend bestaan leidde.

Effect van alcohol
Onderzoek na onderzoek is er inmiddels gevolgd, zowel in de VS als in Europa, naar de vermeende gunstige effecten van het drinken van een glas rode wijn. We lezen er regelmatig over in kranten en op internet. Wetenschappers vóór en tegen zijn overal te vinden. Resveratrol blijft een belangrijk onderzoeksterrein, maar elders kijken onderzoekers ook naar wat alcohol met het menselijk lichaam doet. Bijvoorbeeld het ‘goede’ cholesterol verhogen en het ‘slechte’ verlagen.

Inmiddels staat het Voedingscentrum op het volgende standpunt: ‘Goed onderbouwde bevindingen laten zien dat een matig alcoholgebruik (tot 15 gram per dag, dat komt neer op maximaal 1,5 glas) het risico op sommige chronische ziekten verlaagt. Tegelijkertijd vergroot alcoholgebruik wel het risico op andere chronische ziekten.’ Oftewel: het kan helpen voor sommige aandoeningen, maar net zo goed schadelijk zijn voor andere. Meer dan 1,5 glas wijn per dag drinken wordt door het Voedingscentrum dan ook zeker niet aangeraden.


Hoeveel calorieën zitten er in mijn wijn?

wijn calorieen

Stel, u wilt eens wat beter op uw gewicht letten, en u besluit te gaan kijken wat het drinken van een glas wijn nu eigenlijk voor uw calorieëninname doet. Want ja, natuurlijk, in een glas wijn zitten calorieën. Niet alleen de suiker, ook de alcohol is leverancier van brandstof, en dus calorieën. Volgens het Voedingscentrum levert 1 gram alcohol 7 kilocalorieën. Dat is meer dan koolhydraten en eiwitten (4 kcal) en minder dan vetten (9 kcal). Hoeveel suiker er in je wijn zit, dat is afhankelijk van het type wijn en het productieproces.

Resolutie aangenomen
De speurtocht naar het precieze aantal calorieën van uw dagelijkse glaasje wijn wordt vervolgens geen makkelijke. Op het etiket van een fles wijn staat het niet. Het Europees Parlement heeft weliswaar in 2015 een resolutie aangenomen over het verplicht vermelden van calorieën op alcoholische dranken inclusief wijn, maar voordat die resolutie ook effectief wetgeving is, zijn we wel weer een aantal jaren verder.

Rondneuzen op internet levert wel veel informatie op. Je komt op diverse gezondheidssites tabelletjes en grafiekjes tegen die je precies vertellen dat een glas rode wijn 82 calorieën bevat. Maar dan begint het: hoe groot is dat glas eigenlijk? Is dat een glas van 100 ml, van 150 ml? Maakt nogal een verschil en het staat er lang niet altijd bij. Wijnschrijver Harold Hamersma gaat in zijn in 2010 verschenen boek Wijnreis door mijn lichaam uit van 120 calorieën voor ‘een gewoon glas wijn’. Maar wat is in hemelsnaam een gewoon glas wijn? Rood, wit? 12% alcohol of 15% alcohol? Zoet of droog? Hij meldt het niet.

Twee tabellen
Gezondheidsnet en het Voedingscentrum, beide betrouwbare vraagbaken over gezondheidszaken, komen met onderstaande tabel:

Droge witte wijn (100 ml)                                            67 kcal
Rosé (100 ml)                                                                 71 kcal
Port (35 ml)                                                                    80 kcal
Rode wijn (100 ml)                                                       82 kcal
Zoete witte wijn (100 ml)                                            96 kcal

En een nieuwsartikel over de Europese resolutie over het vermelden van calorieën op het etiket geeft deze tabel.

Droge witte wijn                                                             100 kcal vergelijkbaar met een beschuitje hagelslag
Rosé                                                                                  106 kcal vergelijkbaar met 3 bitterballen
Rode wijn                                                                         123 kcal vergelijkbaar met 1 banaan
Zoete witte wijn                                                              144 kcal vergelijkbaar met een boterham met kaas

Hoe groot het glas is, wordt niet vermeld. Maar er zijn overeenkomsten tussen beide tabellen: van droge witte wijn krijgt u het minste calorieën binnen, zo blijkt, en van zoete witte het meest. Logisch: in zoete witte wijn zit de meeste suiker!

Als u echt wilt bijhouden hoeveel calorieën u binnenkrijgt met een glas wijn, hou dus rekening met het soort wijn dat u drinkt, en de inhoud van uw glas. Het bovenste tabelletje van het Voedingscentrum kan een richtlijn voor u zijn.

Dit alles houdt overigens nog geen rekening met wat uw lichaam doet met die calorieën: sommige mensen komen aan van wijn drinken, anderen niet. Alcoholinname bij de maaltijd speelt namelijk een rol bij de vetverbranding. Maar dat is weer een ander verhaal.

Wilt u meer weten over wijn, bijvoorbeeld over het proeven van wijn? Lees dan hier verder.


Wijn proeven, iedereen kan het!

blog wijnbeurs

Wijn proeven is iets waar u helemaal niet moeilijk over hoeft te doen. Iedereen kan het, of kan het leren. Misschien wordt u geen proever die zijn geld kan verdienen met het beoordelen van wijn, maar dat hoeft ook niet. U kunt wel leren proeven wat u wel en niet lekker vindt aan een wijn, en daar woorden aan te geven. En dat is uiteindelijk het allerbelangrijkste!

Hieronder een rijtje met tips die jou het proeven steeds makkelijker zullen doen afgaan.

  • Allereerst, als u wijn gaat proeven, zorg ervoor dat u geen parfum, zware aftershave of deodorant op hebt. Deze geuren kunnen de aroma’s van de wijn overstemmen.
  • Denk aan goed glaswerk. Een goed wijnglas is gemaakt van dun helder glas en loopt meestal na de bolling weer iets naar binnen, zodat de aroma’s in het glas gevangen blijven.
  • Vul het glas tot niet meer dan een derde. Als je er meer in doet, kun je namelijk niet goed walsen (zie hieronder).
  • Bekijk de vloeistof – is hij helder of troebel? Zie ik bubbels? Hoe groot zijn die bubbels? Een troebele wijn zegt niets over de kwaliteit. Het kan gewoon zijn dat de wijnmaker zijn wijnen niet filtert. Dat zijn keuzes die wel de smaak beïnvloeden.
  • Bekijk de kleur – is de wijn bleekgeel of donker zonnebloem-geel, rood-oranje of rood-paars, bruinig rood of helderrood? Een donkergele wijn kán duiden op een witte wijn met enige rijping. Oudere rode wijnen krijgen vaak een wat bruinige rand in het glas.
  • Draai het glas voorzichtig rond met een soepele polsbeweging (walsen, heet dat) en steek uw neus erin.
  • Snuif het aroma op, terwijl u normaal ademhaalt.
  • Probeer het aroma te relateren aan geuren die u al eens geroken hebt. Er zijn geen foute antwoorden, het gaat om uw beleving.
  • Neem een slokje en beweeg de wijn rond in je mond. U kunt daarbij proberen wat zuurstof mee te zuigen.
  • Slik de wijn door en let op de nasmaak. Blijft die hangen, is hij prettig, waaraan doet het u denken?
  • Herhaal dit totdat u tevreden bent en u de wijn met een paar treffende woorden hebt kunnen beschrijven.

Uiteindelijk gaat het erom wat u lekker vindt, en dat u onder woorden kunt brengen wat u nu precies zo aantrekkelijk (of juist niet) aan een wijn vindt. Zodat u de volgende keer een om een vergelijkbare wijn kunt vragen, of juist bepaalde typen wijnen kunt vermijden. Wijndrinken is tenslotte bedoeld als ontspanning, als prettige bezigheid. Plezier en genieten zijn altijd het belangrijkste bij wijn!

Mocht u meer willen weten over wijnproeven, kan ik aanraden een wijnproefavond of cursus bij te wonen. Het is ontzettend gezellig én leerzaam om samen wijnen te leren proeven!

Wilt u graag meer weten over wijn, bijvoorbeeld over de houdbaarheid van wijn? Lees dan hier verder.


Zomers, licht en droog: Provence en zijn rosés

Provence wijn

Zon, zee, grote dennebomen en rosé: dat is het eerste waar ik aan denk als het over de Provence gaat. Het is alweer enige tijd geleden dat ik er was, op een camping in de buurt van Fréjus. En ook de wijnen zijn een beetje uit mijn blikveld verdwenen. Gelukkig proefde ik er recent weer een aantal, want er is voldoende aanbod bij ons. En ik werd weer helemaal bekeerd tot deze wijnen. Niets lekkerder dan een goede droge Provençaalse rosé met dit zomerse weer!

Lange geschiedenis
De Provence kent een lange wijnhistorie die teruggaat tot Griekse kolonies rondom Marseille en de komst van de Romeinen, korte tijd later. Door de eeuwen heen kende het gebied verschillende heersers, en onderging het invloed vanuit onder ander Italië en Sardinië. Dat is terug te zien in de bijzondere druivenrassen die er aangeplant staan. Voor Côtes de Provence zijn er zo’n 13 toegestaan, waaronder Cinsaut, Grenache Noire, Syrah en Tibouren. Daarvan is Grenache de meest aangeplante, gevolgd door Cinsaut en Syrah.

Rosé is en blijft de belangrijkste wijnsoort en dat is al eeuwen zo. Rood staat op de tweede plaats, gevolgd door een heel klein beetje wit. Vooral de nieuwe generatie wijnmakers richt zich op rood, dat echter slechts 15% van de totale wijnproductie uitmaakt.

Droog en licht van kleur
Provençaalse rosé is vaak een blend van meerdere druivenrassen; ieder druivenras wordt apart gevinifieerd, waarna de wijnmakers de optimale assemblage zoeken. Bij deze assemblages speelt Grenache vaak de hoofdrol. De karakteristieke rosé van de Provence is licht van kleur en droog. In 1999 werd er speciaal voor het verbeteren van de productietechnieken een Centrum voor Rosé- onderzoek ingericht, het enige in zijn soort in de wereld. Het centrum richt zich vooral op kwaliteitsverbetering, want ondanks de grote naam voor Provençaalse rosé blijft er ook wijn van minder goede kwaliteit geproduceerd worden.

Speciaal glas
De status van deze rosé is hoog. Zo hoog, dat de wijn recent zelfs een eigen glas kreeg. Special voor Provençaalse rosé ontwikkelde de Oostenrijkse firma Riedel een eigen wijnglas. De vorm daarvan accentueert de subtiele aroma’s en laat het karakter van de wijn optimaal tot zijn recht komen.

Wijn-spijs
De lekkerste wijn-dinercombinaties? Die maak je natuurlijk tussen een Provençaalse rosé en een gerecht uit de streek. De bekende vissoep, bouillabaisse bijvoorbeeld, of gewoon een lekker gegrild visje. Maar eigenlijk smaakt deze rosé bij iedere lichte maaltijd. Probeer het eens uit!

Wilt u graag meer weten over rosé wijnen? Lees dan hier verder!
Bent u benieuwd naar het rosé assortiment van de Wijnbeurs? Bekijk dan hier alle rosé wijnen!


Champagne vs Prosecco

champagne prosecco

Eigenlijk is het appels met peren vergelijken, Champagne versus Prosecco. Want afgezien van het feit dat Champagne en Prosecco beide mousserende wijnen zijn – wijnen met bubbels – hebben ze verder geen overeenkomsten. In een klein schema even een paar basics

Champagne Prosecco
Land Frankrijk, Champagne Italië, Veneto
Druiven Chardonnay, Pinot Noir, Pinot Meunier en nog wat minder bekende Glera en nog wat minder bekende
Methode Tweede gisting op fles Tweede gisting in tanks
Aroma’s en smaak Toast, citrus rijpe appel, noten Peer, groene appel, meloen

 

Champagne komt uitsluitend uit de Franse wijnstreek Champagne. Het is altijd een wijn die minimaal 9 maanden maar vaak langer in de fles heeft gerijpt. De fijne belletjes zijn erin gekomen doordat er in de fles voor de tweede keer een gisting op gang is gebracht. Die tweede gisting ín de fles is cruciaal voor de kwaliteit van Champagne: het levert de kenmerken aroma’s van toast, gist en noten.

Prosecco komt uit de Italiaanse Veneto, een gebied ten noorden en oosten van Venetië. De wijnen van de druif Glera worden meestal van hun belletjes voorzien in een grote metalen tank, en daarna pas gebotteld. Lange rijping op de gistcellen is er niet bij. Dit proces is vele malen goedkoper dan het arbeidsintensieve proces van de tweede rijping in de fles. Prosecco wordt veel goedkoper gemaakt!

Alle verschillen zie je duidelijk terug in de prijs in de winkel: voor een Champagne betaal je gewoon meer dan voor een Prosecco. Toch kan ook Prosecco een goede en lekkere wijn zijn. Het is gewoon maar wat je lekker vindt én hoeveel geld je wilt uitgeven. Er zijn naast simpele Prosecco’s ook Prosecco’s uit de DOCG Conegliano-Valdobbiadene, waar meer aandacht aan de productie is besteed. Deze wijnen zijn meestal iets duurder dan gewone Prosecco, maar nog steeds goedkoper dan Champagne.

Voor iedere smaak en gelegenheid is er daarom wel een fijne mousserende wijn. Champagne als het écht heel erg feest is en je mooie combinaties wilt maken bij het eten. Prosecco als aperitief en als je gewoon een vrolijke wijn wilt schenken. Proost!

Bekijk hier het assortiment van onze heerlijke mousserende wijnen!


Over hout en houtrijping

houtrijping wijn

Wijn met houtrijping. Je komt de term vaak tegen in wijnbeschrijvingen, maar wat is dat eigenlijk? En waarom heeft hout zo’n invloed op de smaak van wijn?

Wat is houtrijping?
We spreken van houtrijping als een wijn na de gisting enige tijd mag ‘uitrusten’ in houten vaten. Hoe langer uitrusten duurt, hoe langer de duur van de houtrijping. Een wijn met zes maanden houtrijping heeft dus zes maanden ‘gerust’ in een houten vat. Vaak wordt ook wel de term opvoeden gebruikt voor dat rusten. Dat geeft al aan dat het meer is dan gewoon maar stilletjes tijd in het vat doorbrengen. Soms wordt de wijn namelijk regelmatig doorgeroerd in het vat of worden de vaten gedraaid op gezette tijden. En zo zijn er meer behandelingen om een wijn ‘op te voeden’, te maken tot wat hij moet worden.

Je kunt overigens ook de vergisting van de druiven al laten plaatsvinden in houten vaten, maar dan spreek je van ‘vergisting op hout’. De ‘houtrijping’ is echt de tijd ná de vergisting, en voordat de wijn in de fles gaat.

Grote en kleine vaten
Nu heb je vele soorten houten vaten. Hele grote, van duizenden liter, en kleine, van bijvoorbeeld 225 liter. Die laatste maat is de standaardmaat voor de rijping van bijvoorbeeld Bordeaux en andere bekende Franse wijnen. We noemen vaten van 225 liter barriques. Als we over houtrijping spreken, wordt er ook meestal bedoeld rijping in kleinere houten vaten, meestal barriques, en niet in van die enorme grote gevaarten. Want houtrijping heeft als bedoeling het afgeven van geur, kleur en smaak aan de wijn, en het afgeven van tannines. Maar hoe groter het vat, hoe minder dat gebeurt. Ga maar na: in een groot vat heeft de vloeistof minder contact met het hout dan in een klein vat.

Looizuur
Een heel belangrijke stof die door het hout afgegeven wordt is looizuur, of tannine. Ook daarvan wil je precies de juiste hoeveelheid, anders wordt de wijn ondrinkbaar en knijpen je wangen zich samen van ellende. De keuze van het juiste vat en het juiste hout is daarom enorm belangrijk. Amerikaans eiken of Frans eiken smaakt bijvoorbeeld heel anders en geeft andere tannines af. Vervolgens is ook de toasting van het hout van belang. Houten vaten worden boven een vuurtje geroosterd, en hoe heftiger die toasting, hoe intenser de invloed op de smaak van de wijn.

De juiste keuzes
Hout geeft dus stoffen af, die in de juiste hoeveelheden in de wijn gewenst zijn. Maar hout doet nog iets anders: in tegenstelling tot bijvoorbeeld roestvrij staal laat hout miniscule hoeveelheden zuurstof door. En dat heeft weer een grote invloed op de smaak én de ontwikkeling van de wijn. Te veel zuurstof is niet goed, dan wordt de wijn azijn. Maar te weinig zuurstof is ook niet altijd gewenst, dan ontwikkelt de wijn zich anders. Dus moet de wijnmaker de juiste balans daarin zien te vinden. Het maken van beslissingen rondom de houtrijping is een van de belangrijkste processen die een wijnboer moet maken.

Wilt u meer weten over wijn, bijvoorbeeld over de houdbaarheid? Lees dan hier verder.


Een rondje rosé

rosé wijnen

Onlangs mocht ik er weer een aantal beoordelen. Wat is dat toch genieten! Een vrolijk glas op het terras drinken is zo ongeveer het meest ontspannen tijdverdrijf dat ik ken. De tijd is gelukkig voorbij dat er werd neergekeken op rosé. Rosé hoort er tegenwoordig helemaal bij, en er is voor iedereen wel een passende stijl. Van de uiterst subtiele en bleke Provençaalse wijnen tot kruidige kanjer uit Spanje of de Nieuwe Wereld. Zoveel zinnen, zoveel rosés. En in ieder land maken ze ze wel. Een kort reisje door roséland.

Frankrijk
Alleen al in Frankrijk kom je vele stijlen tegen. Naast de reeds genoemde Provençaalse – een feestje op elk moment – is er ook de veel krachtiger rosé uit Bordeaux, de clairet, van cabernet sauvignon bijvoorbeeld. Of de Bandol-rosé, van het druivenras mourvèdre. En wat dacht je van de stevige Tavel, uit de Rhône-streek, van druivenrassen Grenache en Cinsault? In de Champagne is er natuurlijk Rosé Champagne, even een andere categorie. Maar wat is dat genieten!

Duitsland
In Duitsland weten ze ook wel weg met rosé, vaak gemaakt van Spätburgunder (Pinot Noir). Een specialiteit van wijngebied de Ahr is de bleke Blanc de Noir: witte wijn gemaakt van Spätburgunder, die soms heel licht roze gekleurd is. Is dat nu rosé of witte wijn? Ik vind ze in ieder geval smaken als verrukkelijke, subtiele rosé.

Spanje
Navarre is het gebied in Spanje dat bekend staat om zijn rosé, van het druivenras Grenache, of in het Spaans Garnacha. De rosés hier zijn vaak krachtig en kruidig, donkergekleurd, en kunnen een licht zoetje hebben. Ook van het druivenras Tempranillo wordt in Spanje een mooie rosé gemaakt, bijvoorbeeld in Rioja. Soms wordt er wat Garnacha en Graciano bij gemengd voor wat meer fruitige tonen. Tempranillo rosé combineert goed bij bijvoorbeeld Mexicaanse taco’s.

Italië
De Toscaanse druif par excellence Sangiovese wordt ook gebruikt voor rosé. Je herkent er die heerlijke Italiaanse zon in, maar ook de fruitige karakteristieken van de Sangiovese, waaronder veel rood fruit. Lekker bij een bord antipasti.

En dit zijn nog maar een handvol van de heerlijk rosés die er in de wereld te krijgen zijn. Welke ga jij binnenkort openen?